Opisy spektakli...
#FFFFFF

"Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna Szczkowej"

Reżyseria - Jarosław Tumidajski Scenografia: Mirosław Kaczmarek

Występują:
Anna Kadulska, Andrzej Warcaba, Monika Radziwon, Karina Grabowska, Michał Czernecki, Anderzej Lipski, Marcin Szaforz

Głośna, skandalizująca powieść Michała Witkowskiego na deskach teatru! Tytułowa Barbara Radziwiłłówna, główny bohater powieści, to właściciel lombardu, cinkciarz, aferzysta, Żyd z pochodzenia, uwodzicielski gej i gorliwy katolik w jednej osobie. W jego barwnych, soczystym językiem pisanych opowieściach przewija się cała galeria postaci charakterystycznych dla lat polskiej transformacji: gangsterzy i filantropi, kibice i akwizytorzy, damy, prostytutki, urzędnicy... „Barbara” to lustro, w którym przegląda się dzisiejsza Polska – groteska sąsiaduje tu z thrillerem, tandeta z wzniosłością, a powikłana, często zmitologizowana przeszłość zderza się z kulawą, śmieszno-straszną współczesnością.



"EU"

Reżyseria - Tomasz Man Scenografia: Anetta Piekarska-Man

Występują:
Anna Kadulska, Andrzej Dopierała, Marcin Szaforz, Anderj Lipski, Monika Radziwon

Europejczyk budzi się rano
I ma dwie twarze
Jedną zostawia w domu
Drugą niesie do pracy
Oczyma niespokojne
Rzadko patrzy w niebo
Kiedy dopada go problem gnie się jak trzcina
I wije jak wąż
A kiedy się cieszy upija się do nieprzytomnoci
I rzuca z pięciami



"Wesele"

Reżyseria - Rudolf Zioło Scenografia: Paweł Wodziński

Występują:
Rachela - Anna Kadulska, Wiesław Sławik, Maria Stokowska, Marcin Szaforz, Dorota Chaniecka, Marcin Piejaś, Wiesław Kupczak, Jerzy Kuczera, Marek Rachoń, Artur Święs, Grzegorz Przybył, Wiesław Kańtoch, Violetta Smolińska, Krystyna Wiśniewska, Andrzej Warcaba, Alina Chcechelska, Monika Radziwon, Adam Bauman, Maciej Wizner, Jerzy Głybin, Antoni Gryzik, Marcin Lieber, Zbigniew Wróbel, Czesław Stopka, Roman Michalski, Szymon Stużek

Najsłynniejszy chyba dramat Wyspiańskiego po raz ósmy w historii katowickiego Teatru pojawił się na scenie. Kolejny raz czekała widzów wielka, nie tylko teatralna, rozmowa o Polsce i Polakach, tym razem pozbawiona krakowskich strojów, korali i pawich piór. Rozmowa o nas dzisiaj, Anno Domini 2007. Jacy jesteśmy, jacy możemy być. Ile w nas małości i słabości, ile nadziei na wielkość, dojrzałość, godność i siłę.



"Szwaczki"

Reżyseria i scenografia - Andrzej Celiński

Występują:
Szwaczka III - Anna Kadulska, Szwaczka I - Bogumiła Murzyńska, Szwaczka II - Dorota Chaniecka, Krojczy - Marcin Szaforz, Maria Miracle - Ryszarda Celińska

Sztuka która nie pozwala widzowi pozostać obojętnym. Odważna opowieść o współczesnej rzeczywistości tej szarej okrutnej i brutalnej, której często nie chcemy dostrzegać. Protest przeciwko okrucieństwu: pracodawców, losu i boga, ludzi wobec samych siebie.



"Mayday 2"

Reżyseria - Marcin Sławiński Scenografia: Joanna Schoen

Występują:
Mary - Anna Kadulska, John - Grzegorz Przybył, Stanley - Andrzej Warcaba, Barbara - Violetta Smolińska, Vicki - Dorota Chaniecka, Gavin - Marek Rachoń, Tata / Pan Gardner - Jerzy Głybin

Bigamia? Owszem! Kazirodztwo? Fe!
John Smith, londyński taksówkarz bigamista, oprócz dwóch żon i dwu mieszkań ma dwoje nastoletnich dzieci. Jest doskonałym mężem i ojcem. Jeśli Barbara i Mary narzekają, to wyłącznie na krótkie pobyty Johna w domu. Niestety sprawy komplikuje Internet. Gavin (syn taksówkarza) i Vicki (jego córka) poznają się w sieci. Ich pierwsza randka to dla Johna katastrofa. Bigamia tak, kazirodztwo - stanowczo nie. John zaczyna szaleńczą jazdę pomiędzy domami, by zapobiec katastrofie. Jego przyjaciel Stanley biega po mieszkaniu, zamykając dzieci i żony na klucz, aby nie doszło do spotkania. Afera goni aferę. Absurd pogania absurd. Zamiana imion, fikanie kozłów, gonitwy z kuchennym nożem, nieporozumienia seksualne, maski pływackie na twarzach... a to dopiero początek!
MAYDAY 2 to kontynuacja wielkiego przeboju Teatru Śląskiego. Pierwszy MAYDAY rozbawił już ponad 100.000 widzów. To prawdziwa legenda Teatru Śląskiego.
Reżyserią kontynuacji zajmuje się Marcin Sławiński - najlepszy polski specjalista od farsy!




====================================
A R C H I W A L N E
====================================

"Akropolis"



Reżyseria - Bogdan Tosza
Scenografia - Aleksandra Semenowicz
Muzyka - Zygmunt Konieczny
Choreografia - Leszek Czarnota
Występują: Alina Chechelska, Anna Kadulska, Ewa Kutynia, Violetta Smolińska, Anna Wesołowska, Maria Stokowska, Andrzej Dopierała, Jerzy Kuczera, Wiesław Kupczak, Grzegorz Przybył, Marek Rachoń, Czesław Stopka, Marcin Szaforz, Marek Ślosarski

Wyspiański przywołuje i ożywia postaci świata antycznego i chrześcijańskiego, wpisując je zarazem w tradycję czysto polską, której syntezę stanowi Katedra Wawelska - polski Akropol. Wizyjny i fantastyczny charakter dramatu stanowi kamień węgielny nowoczesnego teatru polskiego, otwierając przestrzenie wyobraźni, odwołując się do najistotniejszych wątków i symboli kultury europejskiej. Według Czesława Miłosza "Akropolis" to wołanie o wiarę w życie i czyn, parabola na temat nocy i świtu, śmierci i zmartwychwstania.



***



"Ballady i romanse"



Opracowanie tekstu i reżyseria- Irena Jun
Scenografia- Anna Semenowicz
Muzyka- Stanisław Moniuszko
Występują: Alina Chechelska, Anna Kadulska, Violetta Smolińska, Krystyna Wiśniewska, Andrzej Dopierała, Marcin Kocela, Wiesław Kupczak, Grzegorz Przybył, Wiesław Sławik przy fortepianie Halina Kalinowska

Sięgnięcie do poezji największego polskiego romantyka jest dziś jak kąpiel w odżywczym źródle, stąd zrodził się zamysł spektaklu, opartego na lekturze dzieciństwa i młodości wszystkich Polaków, propozycja ponownego zanurzenia się w "ojczyźnie-polszczyźnie". Na spektakl składają się ballady: "To lubię", "Świtezianka", "Romantyczność", "Ucieczka", "Powrót taty", "Lilie", "Panicz i dziewczyna", "Czaty", "Pani Twardowska", na nowo odkrywające przed widzem humor, piękno języka oraz nieoczekiwane możliwości inscenizacji teatralnej. Przedstawienie trwa 120 minut, z przerwą.



***



"Intryga i miłość"



Reżyseria- Krzysztof Babicki
Scenografia- Marek Braun
Muzyka- Marek Kuczyński
Występują: Anna Kadulska (Lady Milford -Złota Maska), Ewa Kutynia (Luiza), Maria Stokowska (Żona Millera), Krystyna Wiśniewska (Zofia), Adam Baumann (Prezydent), Jerzy Kuczera (von Kalb), Grzegorz Przybył (Ferdynand), Czesław Stopka (Miller), Andrzej Warcaba (Wurm - Złota Maska).

Jest to opowieść o wielkiej miłości w świecie ambicji, żądzy władzy, zawiści i zbrodniczych knowań. Siła tego dramatu polega na ukazaniu człowieka jako istoty o podwójnej naturze - słabej i skłonnej do upadku, tęskniącej równocześnie do przezwyciężenia ułomności, choćby za cenę najwyższą. Powstała w 1784 roku tragedia należała do utworów niezwykle śmiałych, miała stanowić w zamiarze Schillera, zwierciadło użyteczne dla "możnych tego świata". Do dziś poraża ostrością obrazu, co jest niewątpliwą zasługą realizatorów tego spektaklu, którzy odarli schillerowską tragedię z historycznego kostiumu. Spektakl trwa 145 min. z przerwą.

***



"Kitta Kergulena"



Reżyseria - Jacek Papis
Scenografia - Małgorzata Krzemień
Choreografia - Wojciech Misiuro
Przygotowanie muzyczne - Danuta Bogus
Występują: Violetta Smolińska, Anna Kadulska, Magdalena Kriger, Marcin Kocela, Grzegorz Przybył, Marek Rachoń, Wiesław Sławik

Ten spektakl nie mieści się w żadnym z klasycznych gatunków sztuki teatru. Jest po trosze komedią podszyta surrealistycznym żartem, po trosze kabaretem, choć pozbawionym grubej kreski politycznych aluzji. Nawiązuje do najlepszych tradycji "Teatrzyku Zielona Gęś" K. I. Gałczyńskiego i Kabaretu Starszych Panów Jerzego Wasowskiego i Jeremiego Przybory. Pure-nonsens, absurd i poezja... Autorzy tekstu, który powstał na zamówienie naszej sceny są dobrze znane teatralnej widowni Katowic, zwłaszcza młodszemu pokoleniu. Dariusz Rzontkowski, absolwent Wydziału Grafiki ASP jest współautorem pierwszego programu kabaretu Mumio. Pisze piosenki nagradzane w ogólnopolskich konkursach, jest autorem spektaklu "Zazoom", którego premiera odbyła się kilka lat temu w Teatrze Dramatycznym w Warszawie. Tomasz Skorupa, z wykształcenia romanista był aktorem teatru Gugalander, współpracował z kabaretem "Mumio" jako twórca tekstów. Dziś obaj pracują dla jednej z warszawskich agencji, która wykorzystuje ich pomysły w kampaniach reklamowych piwa EB i Żywiec. Spektakl reżyseruje absolwent krakowskiej PWST Jacek Papis we współpracy scenograficznej Małgorzaty Krzemień i choreograficznej Wojciecha Misiury.

***



"Przypadek Klary"



Reżyseria - Bogdan Tosza
Scenografia - Andrzej Witkowski
Występują: Violetta Smolińska - Klara, Anna Kadulska - Irena, Maria Stokowska, Andrzej Warcaba, Andrzej Dopierała, Wiesław Kańtoch, Marcin Szaforz

Tytułowa bohaterka, trzydziestolatka traci kolejną pracę. Jej "przypadki", próby wyjścia z życiowych opresji, nadzieje na uczuciową stabilizację, dają obraz sytuacji człowieka w dzisiejszym niełatwym świecie. Dea Loher, rocznik 1964, zamieszkała w Berlinie autorka ośmiu sztuk, to jedna z najciekawszych postaci niemieckojęzycznego obszaru teatralnego. Prapremiera "Przypadku Klary" odbyła się w sławnym Burgtheater w Wiedniu w 2000 r.

***



"Requiem dla gospodyni"




Reżyseria - Bogdan Tosza
Scenografia - Jerzy Kalina
Muzyka - Marek Kuczyński
Występują: Alina Chechelska, Anna Kadulska, Magdalena Kriger, Ewa Kutynia, Violetta Smolińska, Anna Wesołowska, Adam Baumann, Antoni Gryzik, Jerzy Kuczera, Wiesław Kupczak, Roman Michalski, Krzysztof Misiurkiewicz, Grzegorz Przybył, Marek Rachoń, Wiesław Sławik, Czesław Stopka, Marcin Szaforz, Andrzej Warcaba, Zbigniew Wróbel.

17 marca na Dużej Scenie Teatru Śląskiego odbyła się premiera sztuki Wiesława Myśliwskiego "Requiem dla gospodyni". Jest to gorzka satyra na współczesne społeczeństwo polskie, zatracające - wbrew oficjalnym hasłom - zainteresowanie i szacunek dla tradycji, przywiązanie do kultury i tzw. wartości wyższych. Pretekstem do pokazania dzisiejszych postaw Polaków staje się jeden z najstarszych obyczajów czuwania przy zmarłym. W wiejskim domu, który nabiera symbolicznego wymiaru małej ojczyzny, spotykają się przypadkowi goście, ludzie z różnych środowisk i z różnymi poglądami. To - jak w omówieniu sztuki stwierdził Janusz Majcherek - figury dzisiejszego społeczeństwa, doszczętnie ośmieszone i skompromitowane - wtedy, gdy prezentują nowoczesną paplaninę i wtedy, gdy silą się na równie nowoczesną "duchowość". Autor sztuki - wybitny prozaik, dramaturg i scenarzysta - jest laureatem wielu nagród literackich w tym Nagrody Nike za powieść "Widnokrąg". Jego wcześniejsze dramaty to "Złodziej", "Klucznik" i "Drzewo". "Requiem dla gospodyni" to, zdaniem krytyków, obok "Kartoteki rozrzuconej", "Antygony w Nowym Jorku" i "Czwartej siostry" najwybitniejsze osiągnięcie polskiego dramatopisarstwa ostatniej dekady. Katowicka inscenizacja jest drugą po warszawskiej zrealizowanej w Teatrze Narodowym przez Kazimierza Dejmka.

***



"Rzeźnia"



Reżyseria - Bartosz Zaczykiewicz
Scenografia - Aniko Kiss
Występują: Bogumiła Murzyńska - Matka, Anna Kadulska - Flecistka, Wiesław Sławik - Skrzypek, Andrzej Warcaba - Paganini/Rzeźnik, Jerzy Głybin - Dyrektor Filharmonii, Zbigniew Wróbel - Woźny.

Jest to historia Skrzypka, który przez pakt z diabłem-Paganinim zostaje geniuszem. Sławomir Mrożek, wnikliwy obserwator życia, wiedziony intuicją przepowiada w "Rzeźni", napisanej w 1973 roku, czasy przymusu konsumpcji produktu "demokratycznego", "oczyszczonego z kultury" i wyzwolonego z cywilizacji. Jaki los spotka Skrzypka w tej rzeczywistości? A co stanie się z nami? Przedstawienie trwa 100 minut z przerwą.

***



"Wyzwolenie"

Reżyseria - Krzysztof Babicki
Scenografia - Marek Braun
Muzyka - Marek Kuczyński
Występują: Anna Kadulska, Violetta Smolińska, Anna Wesołowska, Jerzy Głybin, Grzegorz Przybył, Czesław Stopka, Zbigniew Wróbel, Adam Baumann, Andrzej Warcaba, Jerzy Kuczera, Andrzej Dopierała, Roman Michalski, Krzysztof Misiurkiewicz, Marcin Szaforz, Wojciech Górniak.

Trzej twórcy obsypanego Złotymi Maskami "Spektaklu Roku" - "Intrygi i miłości" Schillera - Krzysztof Babicki - reżyser, Marek Braun - scenograf i Marek Kuczyński - kompozytor, przygotowali w Teatrze Śląskim kolejne przedstawienie. Jest nim "Wyzwolenie", uważane przez wielu krytyków i twórców teatru za najważniejszy dramat Stanisława Wyspiańskiego. Sztuka powstała w proteście Wyspiańskiego przeciw inercji woli i umysłu Polaków i było kierowane do współczesnych artyście rodaków w trosce o ich świadomość narodową. Wychodząc z ducha utworu Krzysztof Babicki przenosi akcję dramatu w czasy współczesne. W świecie laptopów i telefonów komórkowych toczy się fascynująca rozmowa o Polsce i Polakach AD 2000. "Wyzwolenie" zajmuje szczególną pozycję w tradycji naszej sceny. Wystawienie tego właśnie dramatu w inscenizacji Leopolda Poboga - Kielanowskiego uświetniło 17 września 1936 roku uroczystość nadania Teatrowi Polskiemu w Katowicach imienia Stanisława Wyspiańskiego. Po wojnie Teatr Śląski trzykrotnie przemawiał do swojej publiczności tym tekstem. Premiera najnowszej wersji "Wyzwolenia" odbyła się 16 grudnia na Dużej Scenie

***



"Żołnierz królowej Madagaskaru"

Reżyseria - Tadeusz Bradecki
Scenografia - Urszula Kenar
Występują:
w roli Mazurkiewicza - Wiesław Sławik,
jako Kamilla - Anna Kadulska i inni.

Farsa z wielkimi tradycjami! Mecenas Saturnin Mazurkiewicz, prezes Towarzystwa Walki z Zarazą Moralną "Lilia Radomska" przybywa do Warszawy w interesach. Najważniejszą sprawą jest prośba o rękę panny Sabiny Mąckiej z dobrego, mieszczańskiego domu. Okoliczności sprawiają, że mecenas musi się udać za kulisy teatru, z misją uratowania od moralnego upadku siostrzeńca panny Sabiny. Na widok "pienistych desouss", "kokietek i kozetek" a przede wszystkim wobec uroku gwiazdy teatrzyku, Kamilli, traci swój prestiż prezesa "Lilii Radomskiej". Jedyne, co mu pozostaje, to okrzyk "Bój się Boga Mazurkiewicz".



***



"Pułapka"

Reżyseria- Krzysztof Babicki
Scenografia- Marek Braun
Muzyka- Marek Kuczyński

Występują: Grzegorz Przybył - Franz, Krystyna Wiśniewska - matka, Adam Bauman - ojciec, Gabriela Frycz - Ottla, Andrzej Warcaba - Maks, Agnieszka Śnieżyńska - Felicja, Anna Kadulska - Greta i inni.

Ostatni z dramatów Różewicza opiera się na motywach biografii Franza Kafki, jednego z najbardziej oryginalnych pisarzy ostatniego stulecia. Ta fascynująca opowieść o artyście, który wpada w pułapkę własnego talentu, rodziny i historii skupia w sobię wizję doświadczenie całego XX wieku. Jest jednocześnie opowieścią o czasie, który dla każdego z bohaterów biegnie inaczej.
Z Twórcami spektaklu spotykamy się po raz trzeci. K. Babicki, M. Braun i M. Kuczyński zrealizowali dla sceny Teatru Śląskiego "Intrygę i miłość" Schillera i "Wyzwolenie" Wyspiańskiego, przedstawienia obsypane "Złotymi Maskami".

***



"Matka"

Reżyseria- Ireneusz Janiszewski
Scenografia- Aneta Suskiewicz,Ireneusz Janiszewski
Muzyka- Jakub Ostaszewski

Występują: Bogumiła Murzyńska - Matka, Marcin Kocela - Leon, Gabriela Frycz - Zofia Plejtus, Anna Kadulska - Lucyna Beer, Maria Stokowska, Andrzej Dopierała, Jerzy Kuczera, Grzegorz Przybył, Marek Rachoń i Czesław Stopka.


"Jedni widzą w niej parodię tragedii rodzinnej Strindberga i Ibsena. Inni "niesmaczną sztukę" o stosunku matki do syna w wielorakich zresztą wariantach: z Matką-ofirą, z Matką-pajęczycą, z Leonem-wampirem, Leonem-ofiarą, Leonem-błaznem, Leonem-ideologiem etc., czasem z podtekstem erotycznym. Dla trzecich ważny jest głównie nurt katastroficzny (Marta Fik)
140min., z dwiema przerwami.



***



"Nie teraz, kochanie"

Reżyseria i opracowanie muzyczne - Marcin Sławiński
Scenografia - Anna Sekuła

Występują: Anna Kadulska - Janie McMichael, Agnieszka Śnieżyńska - Sue Lawson, Maria Stokowska - Pani Frencham, Krystyna Wiśniewska - Panna Tipdale, Ewa Kutynia - Panna Whittington, Adam Bauman - Gilbert Bodley, Wiesław Sławik - Arnold Crunch, Czesław Stopka - komandor Frencham, Wiesław Kupczak - Harry McMichael, Marcin Szaporz - Pan Lawson


Sprawa musi się powikłać, jeśli współwłaściel ekskluzywnego interesu kuśnierskiego kupuje futro we własnej firmie i to nie dla małżonki, lecz dla przyjaciółki. Komplikacje piętrza się, jeśli na te same "przecenione" norki ma ochotę jeszcze kilka żon i kochanek. Oto punkt wyjścia akcji tej brawurowo napisanej farsy, obfitującej w mnóstwo zabawnych sytuacji, komicznych nieporozumień, z humorem kreślonych postaci. Kto pamięta "Mayday" Ray'a Coney'a, współautora "Nie teraz, kochanie" i dobrze się na nim bawił, może liczyć na podobne przeżycia.
Premiera: 7. czerwca 2003



***



"Dzielenie przez zero"

Reżyseria - Henryk Baranowski

Występują:
MISIA - kobieta czterdziestoletnia - ANNA KADULSKA, przede wszystkim żona.
TADEUSZ - jej mąż, dyplomata - ADAM BAUMAN
CELINA - przyjaciółka Misi, ruda. - ANNA WESOŁOWSKA
STACH - sąsiad, nauczyciel filozofii - ANDRZEJ WARCABA
HYDRAULIK - gwałciciel, jest po to by Misi ostatecznie pokazać gdzie jest jej miejsce - ADAM BAUMAN

Tadeusz nie jest idiotą ani psychopatą, jest zupełnie fajnym, mądrym facetem, który gorzej formułuje swe myśli. Czasem jest zapędzony do kąta, wtedy bije i kopie, i kąsa, jak to robią samce. Misia jest wrażliwą kobietą, nie jest głupia ani histeryczna. Czasami zdesperowana kładzie się na plecach pokazując brzuch, tak jak to robią samice. Jest to sztuka o próbie zmiany układu, bo to nie ludzie są źli, tylko układ jest chory. Ona chce uciec korzystając z cudów, on chce, korzystając z magii, wzmocnić układ. A dodatkowo każde z nich ma swoich pomocników. Misi pomaga Stach, ale cóż on może zrobić, jest tylko potwierdzeniem tego do czego doszła sama, nie ma w tej pomocy żadnego swojego interesu, nic mu to nie załatwia, jest więc słaby i łatwo daje się spłoszyć. Poza tym jest spokojny i dobrze wychowany, nie lubi chamskich rozgrywek. Tadeuszowi pomaga Celina. Jak każda kochanka pracuje na stabilność układu. Dla Misi to mocny przeciwnik.



***



"Mein Kampf"

Reżyseria - Henryk Baranowski, współpraca Grzegorz Kempinsky Scenografia: Henryk Baranowski, Piotr Szmitke

Występują:
Pani Tod - Anna Kadulska, Herzl - Adam Baumann, Hitler - Dariusz Wiktorowicz, Gretchen - Dorota Chaniecka, Lobkowitz - Bernard Krawczyk, Himmlischst - Antoni Gryzik

Początek XX wieku. Wiedeń to ciągle urocze miasto, bez flag z pradawnym symbolem ognia, a niejaki Adolf Hitler to chimeryczny, niezbyt dobrze wychowany młody człowiek, przekonany, że jego wybitny talent malarski otworzy mu natychmiast drzwi wiedeńskiej Akademii Sztuk Pieknych. Pojawia się więc w wiedeńskim przytułku gdzie spotyka dalekich, żydowskich "krewnych", Lobkowitza i Herzla. Jego przybycie i swobodne podejście do dobrych manier burzą spokój mieszkańców schroniska. Krytycy zwracają uwagę, że dla Taboriego Żydzi nie tylko definiują sami siebie poprzez Hitlera (por. Thomas Rotschild) ale są także pokazywani z perspektywy antysemityzmu, poprzez stereotyp, poprzez aż nazbyt żydowski humor, czy gestykulację. Właśnie w ten sposób widz dociera do sedna, odkrywa nagle, poza dowcipami i przebierankami, prawdę nie tylko o historii ale także o swoich własnych postawach. George Tabori, jeden z wielkich wędrowców współczesnego dramatu, urodzony w 1914 roku w Budapeszcie w rodzinie żydowskiej, mieszkaniec wielkich aglomeracji USA i Europy, syn, krewny i przyjaciel pomordowanych w Oświęcimiu, w sztuce Mein Kampf wraca do czasów sprzed wielkiej katastrofy.




Rozmiar: 737 bajtow